Jak sprawdzić wersję BIOS-u

Przed przystąpieniem do każdej poważniejszej operacji serwisowej warto poznać szczegóły posiadanego sprzętu. Jednym z kluczowych elementów, o którym często się zapomina, jest BIOS lub nowsza wersja, czyli UEFI. Znajomość aktualnej wersji tego oprogramowania służycego do uruchamiania komputera umożliwia ocenę potrzeby aktualizacji, diagnozę problemów z kompatybilnością sprzętu oraz dostęp do zaawansowanych ustawień płyty głównej. W kolejnych sekcjach omówimy zarówno metody odczytu wersji BIOS-u w systemie operacyjnym, jak i techniki działające na etapie POST, a także narzędzia producenta i zasady bezpiecznej modyfikacji firmware.

Metody odczytu wersji BIOS-u w systemie operacyjnym

Nierzadko serwisant albo użytkownik domowy chce sprawdzić wersję BIOS-u bez restartu komputera. W środowisku Windows można skorzystać z narzędzia Wiersz poleceń lub PowerShell, a w systemach opartych na jądrze Linux z terminala. Poniżej zestawienie najczęściej stosowanych metod:

  • Windows – otwórz Wiersz poleceń i wpisz komendę: wmic bios get smbiosbiosversion. Wyświetli się numer wersji BIOS-u.
  • Windows (PowerShell) – uruchom sesję PowerShell i wpisz: Get-WmiObject win32_bios | Format-List Manufacturer, SMBIOSBIOSVersion, ReleaseDate. Uzyskasz dodatkowe informacje o producencie i dacie wydania.
  • Linux – wymagane jest narzędzie dmidecode. Po instalacji wpisz: sudo dmidecode -t bios. W wynikach pojawią się pola Version, Vendor oraz Release Date.
  • Alternatywnie w Linuxie można zajrzeć do katalogu sysfs: cat /sys/class/dmi/id/bios_version oraz cat /sys/class/dmi/id/bios_date.

Dzięki tym komendom można w szybki sposób zebrać podstawowe dane o oprogramowaniu startowym, co jest szczególnie przydatne podczas zdalnej diagnozy lub szybkiej wstępnej oceny konfiguracji.

Dedykowane narzędzia producenta płyty głównej

Większość wiodących marek płyt głównych udostępnia własne narzędzia do zarządzania BIOS-em, często z graficznym interfejsem i automatycznym pobieraniem najnowszych wersji. Przykłady:

  • ASUS EZ Update – zintegrowane z oprogramowaniem AI Suite. Umożliwia weryfikację i pobranie aktualizacji BIOS-u bezpośrednio z serwerów producenta.
  • Gigabyte App Center razem z @BIOS – pozwala na zdalne wgrywanie firmware’u i tworzenie kopii zapasowych bieżącej wersji.
  • MSI Live Update – automatyczne wyszukiwanie sterowników i BIOS-u, obsługuje zarówno starsze modele, jak i nowe płyty pod sockety AMD i Intel.
  • ASRock APP Shop – oferuje komfortową aktualizację i odczyt kluczowych parametrów, łącznie z temperaturą elementów na płycie głównej.

Stosowanie oficjalnych aplikacji producenta minimalizuje ryzyko błędów, takich jak pobranie niewłaściwego pliku. Dzięki nim serwisanci i zaawansowani użytkownicy uzyskują dodatkowe opcje kontrolne, na przykład tworzenie backupu przed aktualizacją lub powrót do starszej wersji BIOS-u.

Podgląd wersji BIOS-u podczas POST

Najbardziej bezpośrednia metoda sprawdzenia numeru BIOS-u odbywa się podczas procedury POST (Power-On Self Test). Po włączeniu zasilania na kilka sekund wyświetla się logo producenta, a często także informacja tekstowa o wersji firmware. Aby nie przeoczyć tej informacji, warto:

  • nacisnąć klawisz Pause/Break zaraz po włączeniu komputera – zatrzyma to proces POST i pozwoli odczytać wszystkie komunikaty.
  • zwolnić szybkie sekwencje przycisków, takich jak F2, F10 czy DEL – zależnie od producenta, wejście do ustawień BIOS-u może ujawnić szczegółowe dane o wersji.
  • zwrócić uwagę na ekran POST – niektóre płyty główne wyświetlają pasek postępu z informacją taką jak BIOS Version: x.x.x, Date: yyyy-mm-dd.

Ta metoda działa niezależnie od stanu systemu operacyjnego i jest szczególnie przydatna, gdy komputer nie uruchamia się poprawnie lub gdy dostęp do systemu jest niemożliwy.

Kiedy aktualizować BIOS i jakie ryzyko się z tym wiąże

Chociaż aktualizacja BIOS-u może przynieść korzyści, takie jak lepsze wsparcie dla nowych procesorów, poprawki błędów lub optymalizacje pracy pamięci, należy zachować ostrożność. Typowe scenariusze wymagające aktualizacji to:

  • instalacja nowszego procesora nieobsługiwanego przez dotychczasową wersję BIOS-u,
  • usuwanie problemów z kompatybilnością pamięci RAM lub dysków NVMe,
  • naprawa krytycznych błędów wpływających na stabilność pracy sprzętu,
  • dodanie funkcji bezpieczeństwa, jak Secure Boot w UEFI.

Ryzyka związane z tą procedurą obejmują:

  • możliwość uszkodzenia firmware w wyniku utraty zasilania podczas aktualizacji,
  • niezgodność pobranej wersji z modelem płyty głównej prowadząca do braku możliwości uruchomienia komputera,
  • niezamierzone cofanie stanu zabezpieczeń przez przywrócenie starszej wersji BIOS-u.

Z tego powodu zaleca się wykonywanie backupu oryginalnego firmware’u oraz przemyślane planowanie całego procesu, zwłaszcza w środowisku produkcyjnym.

Praktyczne wskazówki i zasady bezpiecznej pracy

Aby procedura sprawdzania i ewentualnej zmiany firmware przebiegła bez zakłóceń, warto kierować się następującymi zasadami:

  • zawsze pobieraj pliki ze strony oficjalnego producenta płyty głównej,
  • przed aktualizacją wykonaj pełną kopię zapasową ważnych danych z dysku,
  • upewnij się, że używasz stabilnego źródła zasilania, na przykład zasilacza awaryjnego (UPS),
  • przeczytaj dokumentację producenta dotyczącą procedury aktualizacji, w tym informacje o tzw. „crash recovery”,
  • jeśli to możliwe, przetestuj nową wersję BIOS-u na próbnej maszynie, zanim wdrożysz ją w krytycznym środowisku.

Po zakończeniu operacji zaleca się ponowne sprawdzenie wersji BIOS-u zgodnie z jedną z opisanych wcześniej metod oraz monitoring parametrów systemu pod kątem stabilności i temperatury. Świadome zarządzanie oprogramowaniem startowym to klucz do długotrwałej i bezawaryjnej pracy komputera.